موانع گسترش بانکداری الکترونیکی در ایران

علی حضوری/ مجله عصر ارتباط

بیشتر سازمان‌ها به دنبال جذب مشتری و افزایش رضایت‌مندی هستند. ایـن مسئله به‌خصوص در بانک‌ها که در ارتباط دائم با مشتریان هستند، اهمیت ویژه‌ای دارد و از طرفی رقابت در بین بانک‌ها و مؤسسات قرض‌الحسنه و سایر اشکال جذب منابع پولی رو به افزایش است، لذا ایجاد مزیت رقابتی برای بقای بانک‌ها لازم و ضروری به نظر می‌رسد.
بانک‌ها برای کسب مزیت رقابتی پایدار، به اهمیت متمایز کردن خود از سایر مؤسسات مالی از طریق به‌کارگیری کانال‌های ارتباطی جدید پی برده‌اند. این امر منجر به توسعه و استفاده از کانال‌های جایگزین برای جذب مشتریان توسط بانک‌ها شده است.
شیوه نوین در ارائه خدمات بانکی که ارتباط بسیار نزدیکی با فنّاوری اطلاعات و ارتباطات دارد، ازجمله عوامل بسیار مهم در ایجاد مزیت رقابتی برای بانک‌ها و جذب مشتریان و رضایتمندی آن‌ها است.
بهره‌گیری از فناوری ارتباطات و اطلاعات باعث افزایش توان و سرعت پردازش اطلاعات، ارزان شدن نسبی قیمت خدمات، رواج استفاده از سامانه‌های مکانیزه، به وجود آمدن نظام‌های اطلاعاتی بهینه و دسترسی سریع و آسان به اطلاعات، امکان انجام محاسبات و مبادله داده‌ها با سرعت بسیار بالا و در پهنه جغرافیایی وسیع‌تر و دسترسی مشترک و همزمان به منابع اطلاعاتی شده است و عمیقاً روند زندگی را تغییر داده است.
توسعه و گسترش بانکداری الکترونیکی به‌عنوان یکی از کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در بازارهای پولی و بانکی جهان، صنعت بانکداری الکترونیکی کشور را نیز در سال‌های اخیر به‌منظور به‌کارگیری این نوآوری به تکاپو وادار کرده است.
مزایای بانکداری الکترونیکی را می‌توان از دو جنبه مشتریان و بانک‌ها موردتوجه قرارداد. از دید مشتریان می‌توان به ‌صرفه‌جویی در هزینه‌ها، صرفه‌جویی در زمان، دسترسی به کانال‌های متعدد برای انجام عملیات بانکی و دسترسی راحت به خدمات و… اشاره کرد. از دید بانک‌ها می‌توان از ویژگی‌هایی چون افزایش سودآوری، ایجاد و افزایش شهرت بانک‌ها در ارائه نوآوری، رفع محدودیت‌های زمانی و مکانی و گسترش حوزه فعالیت‌های بانکی و بازاریابی، افزایش کیفیت در ارائه خدمات به مشتریان، افزایش سرعت و کارایی و افزایش دقت و سلامت کاری و… نام برد.
به دلیل افزایش روزافزون تجارت الکترونیک و به‌کارگیری فناوری ارتباطات و اطلاعات، امروزه در اکثر کشورها بخش اعظم فعالیت‌های بانکداری از طریق سامانه‌های الکترونیکی و اینترنتی صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه مبادلات پولی و مالی جزء لاینفک مبادلات تجاری است، درنتیجه طی چند دهه اخیر سامانه‌های پرداخت الکترونیکی به‌تدریج در حال جایگزینی با سامانه‌های پرداخت سنتی می‌باشند. در این میان بانک‌ها نیز با حرکت به‌سوی بانکداری الکترونیک و عرضه خدمات مالی جدید نقش شایان توجهی درافزایش حجم تجارت الکترونیکی داشته‌اند.
شبکه بانکی کشور با درک جایگاه و اهمیت فناوری اطلاعات در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی را در بخش سخت‌افزار، نرم‌افزار و بسترهای ارتباطی و مخابراتی انجام داده که از آن‌ جمله می‌توان طرح جامع خودکارسازی سیستم بانکی، دستگاه‌های خودپرداز، بانکداری اینترنتی، بانکداری با موبایل، تلفن‌بانک، پایانه‌های شعب، انواع کارت‌های نقدی، اعتباری و بن کارت، دستگاه‌های کارت‌خوان، پایانه‌های نقطه فروش و یا طرح‌های جامع منابع انسانی را نام برد.
با توجه به اینکه فناوری اطلاعات هزینه‌های زیادی به بانک تحمیل نموده و قسمت زیادی از بودجه آن‌ها را به خود اختصاص می‌دهد، سرمایه‌گذاری در این حوزه باید با دقت و وسواس بیشتری صورت بگیرد.
 توجه به این‌که بانکداری نوین نقش و کارکردی متفاوت دارد و اشکال بسیار پیچیده‌ای از خدمات بانکی را به مشتریان ارائه می‌کند، رشد بی‌برنامه آن و عدم توجه به پیامدهای آن ممکن است که حیات برخی از چرخه‌های سنتی اقتصاد را به خطر بیندازد و همچنین بی‌توجهی به توسعه بهنگام آن ممکن است صنعت بانکداری کشور را در منطقه و جهان صدمه زده و بقای آن را به چالش بکشد. این موضوع ازنظر تبعات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی نیز قابل‌بحث است. این امر عزم جدی مسئولان و مدیران اقتصادی کشور را می‌طلبد تا با مدیریتی علمی و کارآمد، هدایت تحولات صنعت بانکداری کشور را در راستای منافع ملی تنظیم کنند. به دلیل اینکه اکثر مطالب منتشر شده در مورد بانکداری الکترونیکی به مزایای آن می‌پردازند و به موانع موجود در راه گسترش آن توجه زیادی نمی‌کنند بنابراین ما در اینجا به اصلی‌ترین موانع گسترش بانکداری الکترونیکی در ایران می‌پردازیم که امید است موردتوجه قرار گیرد.

اصلی‌ترین معایب بانکداری الکترونیکی را می‌توان موارد زیر شمرد:

    خطرهای امنیتی
    ناآشنایی مردم با فناوری
    مناسب نبودن زیرساخت‌های فنی
    نبود برخی خدمات ویژه در بانکداری الکترونیک

الف) خطرهای امنیتی
یکی از بزرگ‌ترین معایب بانکداری الکترونیک به خطرهای امنیتی آن برمی‌گردد. در نظام جدید بانکداری افراد می‌توانند با به دست آوردن رمز اشخاص از حساب آنان برداشت کنند یا به‌طورکلی به حساب‌های اشخاص حمله کنند یا آن‌ها را از اعتبار ساقط کنند. این مشکل حتی برای شرکت‌های بزرگ هم وجود دارد. امروزه موارد بسیار زیادی از اشتباه در استفاده از سیستم و دست‌کاری در حساب‌های افراد در جای‌جای دنیا دیده شده است. این مشکل ازجمله اصلی‌ترین معایب بانکداری الکترونیک است.
نبود امنیت تبادل داده‌های شخصی در بستر الکترونیک تأثیر منفی زیادی در عدم رغبت مدیران و کاربران برای توسعه تجارت الکترونیک می‌گذارد، بنابراین بسترسازی مناسب درزمینه امنیت تبادلات داده‌های شخصی و محرمانه مانند اطلاعات پرداخت الکترونیک شامل شماره‌های حساب و رمز کارت و … ضرورت دارد.
عدم وجود قوانین مدون مناسب درزمینه برخورد با جرائم الکترونیکی، مانع جدی نیز در این راه محسوب می‌شود. همچنین در این زمینه می‌توان به مقبول نبودن اسناد و امضاهای الکترونیک در قوانین و مقررات جاری کشور اشاره کرد. به‌طورکلی، مسائلی چون قابل استناد بودن ادله الکترونیکی، قواعد حمایت از مصرف‌کننده، قواعد تبلیغ، حمایت از داده‌پیام‌های شخصی، حمایت از حقوق مؤلف در بستر مبادلات الکترونیکی و حمایت از اسرار و علائم تجاری به‌منظور حمایت از رقابت‌های مشروع، به‌طور کامل مسائل حقوقی تجارت الکترونیکی را در بر می‌گیرد. درزمینهٔ حقوق کیفری نیز معرفی جرائمی چون کلاه‌برداری و جعل، نقض حمایت از داده‌پیام‌های شخصی، نقض حقوق مصرف‌کننده، نقض قواعد تبلیغ، نقض حقوق مؤلف و نیز نقض اسرار و علائم تجاری در بستر مبادلات الکترونیکی و تعیین مجازات آن‌ها می‌تواند مؤثر باشد.
در این راستا بانک مرکزی به‌عنوان متولی نظام بانکی بایستی ترتیبی اتخاذ کند که زمینه بررسی‌های حقوقی همزمان با پیشرفت‌های بانکداری الکترونیک در کشور به‌منظور تبیین قوانین موردنیاز مهیا گردد؛ چراکه انتظار می‌رود بر اثر توسعه بانکداری الکترونیک، دعاوی ناشی از خروج غیرقانونی وجه از حساب مشتریان بانک‌ها و سایر مؤسسات اعتباری گزارش یابد و لذا دادگاه‌ها با انواع مختلفی از این دعاوی مواجه شوند. ازاین‌رو، مناسب است روابط حقوقی و قضایی در مواردی همچون مسئولیت مدنی بانک‌ها و نحوه اثبات دعاوی در رابطه بانک با مشتری مورد بازبینی قرار گیرند.
سیستم‌های بانکداری الکترونیکی اگرچه بسیار دقیق و کارا باشند ولی تا زمانی که از جنبه‌های حقوقی و امنیتی مورد تأیید قرار نگیرند مورد اقبال عمومی قرار نمی‌گیرند. لذا جهت‌گیری فنی و تبلیغی باید به سویی باشد که تکنولوژی به‌واقع با فراهم آوری آسایش فکری مشتری مورد پذیرش او قرار گیرد.
بر این اساس لازم است همزمان با توسعه بانکداری الکترونیک، رویه‌های حقوقی و قضایی نیز به‌صورت مناسبی توسعه یابد تا توانایی حل مشکلاتی که ممکن است در اثر الکترونیکی شدن روابط طرف‌های گوناگون عملیات بانکی به وجود آید را داشته باشند.
برای اینکه بتوان بانکداری الکترونیکی را به‌درستی در ایران اجرا کرد، باید از طریق وضع قوانین، اهمیت اسناد الکترونیکی را نیز در حد اسناد کاغذی بالا برد و همچنین چهارچوب‌های جزایی را برای مقابله با متخلفان در این زمینه، مشخص کرد.

ب) ناآشنایی با فناوری
یکی دیگر از معایب بانکداری الکترونیک ناآشنایی عده کثیری از افراد جامعه با آن است که از نبود آموزش‌های عمومی و زمینه‌های لازم فرهنگی و اجتماعی ناشی می‌شود. برای متداول شدن این شیوه بانکداری و استفاده مشتریان بانک از آن، به برگزاری دوره‌های آموزش شیوه‌های کار با نظام خدمات الکترونیک نیاز است. این مسئله در بیشتر کشورهای پیشرفته با برگزاری دوره‌های مختلف کوتاه‌مدت و عمومی تقریباً حل شده و تنها برای کشورهای درحال‌توسعه مطرح است. عدم اعتماد مردم به پول الکترونیکی از دیگر مشکلات پیش روی بانکداری الکترونیکی است. این عدم اعتماد باید با فرهنگ‌سازی و آموزش در رسانه‌ها از بین برود تا مردم همان‌گونه که خیالشان از بابت پول کاغذی راحت است، از بابت پول الکترونیکی نیز راحت باشد.
اکثر مردم ترجیح می‌دهند برای انجام عملیات بانکی مستقیم و حضوری به بانک مراجعه کنند چون به خدمات اینترنتی و تلفنی اطمینان ندارند. حتی پرداخت قبوض نیز با وجود تبلیغات گسترده خدمات تلفنی بیشتر از طریق حضوری انجام می‌شود.
بانکداری الکترونیکی به خاطر تجارت سنتی حاکم بر کشور راه درازی در پیش دارد و تا زمانی که بقالی‌ها و فروشگاه‌های کوچک و بزرگ کشور که بیشترین حجم خریدوفروش را در دست دارند به داشتن دستگاه‌های کارت‌خوان متقاعد نشوند و منافع بانک‌ها، مشتریان و سرویس‌دهندگان تأمین نشود، امکان فراگیر شدن بانکداری الکترونیک در حد شعار باقی خواهد ماند.
نبود فرهنگ مناسب رویارویی با پدیده تجارت الکترونیک و مانع‌تراشی‌های مردم عامه با ترویج شایعات و تفکر نادرست و نیز برخورد منفی تجار، واحدهای توزیع فیزیکی و مشتریان با تجارت الکترونیک و همچنین معمولاً به دلیل بد عمل کردن بانک‌ها در ارائه خدمات جدید، مردم به این‌گونه خدمات بدبین هستند و مانع مهمی بر سر رشد این پدیده بشمار می‌آید. از طرفی در کشور ما حتی نخبگان سیاسی نیز هنوز از چندوچون این انقلاب نوین در عرصه مبادلات بازرگانی آگاهی ندارند؛ اما درعین‌حال همه می‌دانند این راه ناگزیری است که اقتصاد ایران را از سنت جدا و به مدرنیته پیوند می‌دهد؛ بنابراین عدم فرهنگ‌سازی مناسب توسط دستگاه‌های زی ربط در جامعه در جهت توسعه آگاهی عمومی از مباحث فناوری اطلاعات، مانع جدی در این مسیر محسوب می‌شود.

ج) زیرساخت‌های فنی
 بانکداری الکترونیک به‌عنوان محوری‌ترین بستر در توسعه کسب‌وکارهای الکترونیک شناخته می‌شود و ازاین‌رو شکل‌گیری واقعی تمامی فرآیندهای اقتصادی مبتنی بر وب و یا شبکه‌های فیزیکی نیازمند دستیابی به زیرساخت‌های مناسب بانکداری الکترونیک است.
یکی از مهم‌تریم عوامل برپایی بانکداری الکترونیکی، زیرساخت‌های مخابراتی، سخت‌افزاری و نرم‌افزاری است که متأسفانه در ایران هنوز این زیرساخت‌ها کامل نیست. نظر به پایه‌گذاری سرویس‌های شبکه بانکی بر مبنای مخابرات زمینی، هم‌اکنون این شبکه با مشکلاتی نظیر قطعی شبکه، کندی در گسترش سرویس‌های بانکی، زمان‌بر بودن رفع اشکال شبکه و ضعیف بودن مانیتورینگ مواجه است. به‌منظور رفع مشکلات مذکور و فراهم ساختن بستری مناسب و کارا درزمینه‌ی ارتباطات بانکی لازم است زیرساخت‌های موردنیاز بر مبنای فناوری‌های ماهواره‌ای در کشور پایه‌گذاری و گسترش یابد. به‌منظور یکپارچگی و دریافت خدمات با سطح و کیفیت یکسان در زمان پرداخت در هر نقطه از کشور لازم است.
ازجمله مشکلات دیگر زیرساخت می‌توان به بالا بودن هزینه‌های زیرساختی بانکداری الکترونیک اشاره کرد که امید می‌رود با آشنایی بیشتر مهندسان داخلی با این زیرساخت‌ها، این روند بهبود یابد.

د) نبود برخی خدمات ویژه در بانکداری الکترونیک
امروزه در نظام جدید خدمات بانکی، برخی از خدمات ویژه نظیر مشاوره مالی و سرمایه‌گذاری، چک، اسناد یا اعتبار مالی وجود ندارد. همچنین ارتباط از طریق پست الکترونیکی یا تلفن هم تا آن حد توسعه نیافته است که بتوان از آن برای دریافت پاسخ سؤالات مالی و مشاوره‌ای بهره گرفت. این نقص بیشتر به دلیل عدم پیشرفت و توسعه روش‌ها و نرم‌افزارهای مناسب در ارائه این‌گونه خدمات است؛ بنابراین ضعف یا نبود این نوع خدمات در نظام بانکداری جدید به‌عنوان عیب اصلی نمی‌تواند مطرح شود و می‌توان امید داشت که باگذشت زمان و پیشرفت ابزارها، این مشکل به‌مرورزمان حل شود.

نتیجه‌گیری
ارائه خدمات بانکداری الکترونیک مستلزم بسترهایی است که در صورت فقدان این بسترها، بانکداری الکترونیک با شکست روبرو می‌شود. در سطح کشور بایستی هم‌زمان با ایجاد بسترهای فنی، مخابراتی و حقوقی، از طریق ارتقا سطح دانش و آگاهی، مردم را نسبت به استقبال و به‌کارگیری خدمات نوین بانکداری ترغیب کرد. همچنین ارتقای سطح امنیت سامانه‌های موجود و ترویج خدمات از طریق گسترش سایت‌های بانکی نیز در جهت گسترش بانکداری الکترونیک ضرورت دارد.

بانکداری الکترونیکی چگونه باعث کاهش هزینه‌های بانک‌ها می‌شود؟

علی حضوری/ راه پرداخت

پیشرفت‌های اخیر درزمینهٔ فناوری اطلاعات، جهان را به‌سرعت دگرگون ساخته است. این امر بر بازرگانی و صنعت بانکداری تأثیر شگرفی داشته که موجب تحولی عظیم در سامانه‌های دریافت و پرداخت پول شده است. فشارهای رقابتی در صنعت بانکداری به همراه توسعه فناوری‌های جدید هم‌اکنون نقش استراتژیک فناوری به‌عنوان منبع بالقوه تمایز و کاهش هزینه‌های خدمات بانکی را نمایان می‌کند.

بهای تمام شده خدمات و محصولات بانک از سود پرداختی به سپرده‌گذاران اعم از کوتاه‌مدت و بلندمدت و جوایز سپرده‌های قرض‌الحسنه پس‌انداز و هزینه‌های پرسنلی، هزینه‌های اداری، هزینه‌های استهلاک و هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول تشکیل می‌شود.

اگر بانک‌ها بخواهند هزینه‌های خود را کاهش دهند، باید یا سود سپرده‌ها و هزینه‌های جوایز را کاهش دهند یا این‌که از هزینه‌های دیگر ذکر شده بکاهند، استفاده از فناوری ارتباطات و اطلاعات یکی از مواردی است که باعث کاهش هزینه‌های بانک‌ها می‌شود. این موضوع در قالب موضوعاتی چون هزینه‌های تأسیس شعب متعدد، هزینه‌های پرسنلی، کاهش هزینه حمل‌ونقل و چاپ اسکناس و مسکوک، کاهش حجم بایگانی فیزیکی، کاهش استهلاک فیزیکی بنا‌ها و ساختمان‌های اداری و… تحقق می‌یابد.

شبکه بانکی کشور نیز با علم به این موضوع و درک جایگاه و اهمیت فناوری اطلاعات در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی را در بخش سخت‌افزار، نرم‌افزار و بسترهای ارتباطی و مخابراتی انجام داده که ازآن‌جمله می‌توان طرح جامع خودکارسازی سیستم بانکی، دستگاه‌های خود‌پرداز، بانکداری اینترنتی، بانکداری با موبایل، تلفن‌بانک، پایانه‌های شعب، انواع کارت‌های نقدی، اعتباری و بن کارت، دستگاه‌های کارت‌خوان وپایانه‌های نقطه فروش را نام برد.

رابطه سرانه دستگاه‌های خودپرداز با وضعیت کیفی کشورها

علی حضوری/ راه پرداخت

دستگاه‌های خود‌پرداز، ازآنجاکه به مشتـریان امکان می‌دهند تا به حساب‌هایشان دسترسی پیدا کنند و دامنه وسیعی از تبادلات الکترونیکی را بدون هیچ کمک مستقیمی از کارکنان بانک انجام می‌دهند، یک سنگ بنای عمده در بانکداری الکترونیکی به‌حساب می‌آیند.

معمولا جهان را از نظر آهنگ نفوذ و آمار کاربرد دستگاه‌های خود‌پرداز به مناطق مختلفی تقسیم می‌کنند. مناطقی مانند آمریکا، کانادا و اروپا دارای تعداد زیادی خود‌پرداز به ازای هر صد هزار نفر هستند. اما این تعداد در مناطقی مانند خاورمیانه و شمال افریقا تعریف آنچنانی ندارد و لزوم رشد آن احساس می‌شود.

نگاهی به تعداد دستگاه‌های خود‌پرداز به ازای هرصد هزار نفر در سطح جهان در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد، کشورهایی که تعداد دستگاه خود‌پرداز سرانه بیشتری دارند، عمدتا شامل کشورهای توسعه یافته هستند. برعکس این مطلب نیز صادق است، بدین صورت که کشورهای توسعه نیافته یا در حال توسعه در تعداد دستگاه خود‌پرداز سرانه نیز وضعیت نامناسبی دارند و در نتیجه نیاز به توجه بیشتر آن‌ها به این مقوله ضرورت پیدا می‌کند.

توسعه بانکداری الکترونیکی نیاز به آمادگی الکترونیکی کشور دارد تا موفق‌تر عمل کند

علی حضوری/ راه پرداخت

امروز در جهانی زندگی می‌کنیم که تعداد انسان‌هایی که به فناوری ارتباطات و اطلاعات (و گوشی تلفن‌همراه به عنوان تجسم آن) ‌ دسترسی دارند بیش از جمعیت کسانی است که به یک سرویس بهداشتی پاکیزه، انرژی الکتریسیته یا حتی آب شرب دسترسی دارند.

در رده بندی جدید مجمع جهانی اقتصاد، از نظر آمادگی و توسعه تکنولوژی اطلاعات، ایران رتبه ۱۰۴ جهان بر اساس «شاخص آمادگی شبکه‌ای» را کسب کرده است.

مجمع جهانی اقتصاد در جدید‌ترین گزارش خود از سلسله گزارش‌های سالانه «تکنولوژی اطلاعات جهان» وضعیت توسعه تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات در ۱۴۸ کشور جهان از جمله ایران را مورد بررسی قرار داده است.

این نهاد بین المللی کشورهای جهان را بر پایه شاخصی به نام شاخص آمادگی شبکه‌ای رده بندی کرده است. شاخص آمادگی شبکه‌ای وضعیت و میزان آمادگی کشور‌ها برای بهره‌برداری از فرصت‌های ایجاد شده از طریق فناوری اطلاعات و ارتباطات را نشان می‌دهد. این شاخص به دنبال ایجاد درک بهتر از تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رقابت پذیری کشور‌ها، نه تنها به عنوان یک صنعت، بلکه به عنوان موتور محرکه صنایع و اقتصاد کشورهاست.

در این شاخص سه مولفه مورد نظر قرار گرفته‌اند که عبارتند از محیطی که ساختار فناوری اطلاعات در هر کشور بر روی آن مستقر شده است، میزان آمادگی نقش‌آفرینان اصلی اجتماع یعنی افراد، بنگاه‌های اقتصادی و دولت جهت بهره‌برداری از فناوری اطلاعات و نهایتاً میزان استفاده عملی و عینی این نقش‌آفرینان از تکنولوژی‌های ارتباطی.

بر این اساس به هر کشور نمره‌ای از صفر تا ۱۰ داده می‌شود که هر چه نمره یک کشور بیشتر باشد دلالت بر آمادگی و توسعه بیشتر تکنولوژی ارتباطات در آن کشور دارد.

مجمع جهانی اقتصاد نمره ایران در شاخص آمادگی شبکه‌ای را ۴۲. ۳ واحد اعلام کرده است. ایران در سال میلادی گذشته نیز همین نمره را در شاخص آمادگی شبکه‌ای بدست آورده بود.

بر اساس این گزارش فنلاند در رتبه نخست جهان از این نظر قرار گرفته است. نمره این کشور در شاخص آمادگی شبکه‌ای  ۰۴.۶واحد اعلام شده است. سنگاپور با نمره ۹۷ .۵  واحد و سوئد با نمره۹۳. ۵  واحد به ترتیب در رتبه‌های دوم و سوم از این نظر قرار گرفته‌اند.

رتبه برخی کشورهای دیگر بر اساس شاخص آمادگی شبکه‌ای عبارت است از: آمریکا ۷، آلمان ۱۲، ژاپن ۱۶، قطر ۲۳، امارات ۲۴، فرانسه ۲۵، اسپانیا ۳۴، عمان ۴۰، اردن ۴۴، ترکیه ۵۱، ایتالیا ۵۸، کویت ۷۲، مصر ۹۱، آرژانتین ۱۰۰، پاکستان ۱۱۱، مالی ۱۲۷، یمن ۱۴۰.

کشور آفریقایی چاد نیز با کسب نمره  ۲۲.۲  در انتهای رده بندی جهانی قرار گرفته است. رتبه‌ای که ایران کسب کرده است نشان دهندهٔ مشکلات پیش روی کشور در زمینه توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات است.

عدم توجه بانک‌های کشور به مقوله آمادگی الکترونیکی و شبکه‌ای کشور، باعث عدم موفقیت در پیاده سازی بانکداری الکترونیکی می‌شود. بانک‌ها قبل از به کارگیری سیستم‌های جدید در حوزه فناوری اطلاعات باید، توانایی خود را در حوزه‌های درگیر در پیاده سازی، بسنجند تا از مواجه شدن با انواع شکست در این فرایند جلوگیری به عمل آورند.

در شکل زیر، نمره آمادگی شبکه‌ای کشور‌ها نشان داده شده است.

 

کدام استان‌ها بیشترین تعداد دستگاه خودپرداز را دارند؟ نسبت به سرانه جمعیت چطور؟

علی حضوری/ راه پرداخت

بانک مرکزی همواره آمارهای مختلفی از وضعیت تجهیزات بانکی منتشر می‌کند که این آمار می‌توانند تصور خوبی از وضعیت خدمات مختلف به دست آورد. یکی از این آمارها در خصوص تعداد دستگاه‌های کارتخوان است. با مراجعه به آمار منتشرشده بانک مرکزی در مورد تعداد دستگاه خودپرداز استان‌ها، طبق آخرین داده‌ها که مربوط به تیرماه سال ۱۳۹۳ است، توزیع دستگاه‌های خودپرداز در استان‌ها به‌صورت زیر است.

همان‌طور که مشاهده می‌شود استان‌های تهران، خراسان رضوی و اصفهان دارای بیشترین تعداد دستگاه خودپرداز هستند. ضمن اینکه استان تهران، استان البرز را نیز شامل می‌شود.

اما اگر توزیع جمعیت کشور نیز در نظر گرفته شود، اطلاعات مفید بیشتری دراختیار می‌گذارد؛ بنابراین برای محاسبه تعداد دستگاه خودپرداز به ازای هر صد هزار نفر، تعداد دستگاه‌های خودپرداز هر استان در سال ۹۰ به جمعیت همان استان در سال ۹۰ تقسیم‌ شده است. تعداد دستگاه خودپرداز به ازای هر صد هزار نفر در استان‌ها به‌صورت زیر است. در اینجا نیز استان البرز جزء استان تهران در نظر گرفته شده است.

طبق جدول اخیر مشاهده می‌شود که استان‌های سمنان، یزد و خراسان شمالی در سال ۹۰ دارای بیشترین تعداد دستگاه خودپرداز به جمعیت خود بوده‌اند.

چرا بانکداری الکترونیکی کارآمد یک ضرورت است؟

علی حضوری/ راه پرداخت

مردم هر روز در حال دادوستد و مبادله کالا‌ها و خدمات هستند. به دلیل این فعل و انفعالات، بانک‌ها همبستگی نزدیکی با زندگی روزمره مردم دارند. همچین امروزه همه سازمان­‌ها و بنگاه­‌ها همواره در حال نزدیک‌تر شدن به مشتریان هستند. در نتیجه بانک‌ها باید رویکرد کاربر محور را پیش بگیرند و در جایی که مردم هستند، قرار بگیرند. لذا مدیریت روش­‌ها و کانال­‌های ارتباطی مردم و بانک‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است.

وظیفه بانکداران در دنیای رقابتی امروز نزدیک‌تر شدن به مشتریان و تنوع بخشی به راه­‌های ارتباطی با آن‌ها است. زیرا اهمیت مشتری و مشتری مداری امروز بر کسی پوشیده نیست. اما این راه‌ها باید مناسب و کارآمد باشد. همانند چرخه حیات محصول، کانال‌­های ارتباطی بانک‌ها با مردم نیز بعد از مدتی می‌تواند با کانال­‌های دیگری جایگزین شود، به همین دلیل ضرورت نو­آوری همیشه وجود دارد.

بانک‌ها همه افراد را نمی‌توانند با روش­‌های واحدی پاسخگو باشند، لذا یکی از راه­‌های تنوع دادن و کاربر محور کردن ارتباط با مردم استفاده از بانکداری الکترونیکی است.

.

بانکداری الکترونیکی می‌تواند با سبک سازی فعالیت‌­های عملیاتی بانک‌ها، آن‌ها را در تغییرات و رسیدن به اهدافشان یاری رساند، همچنین تعداد زیادی از افراد بعد از ساعات اداری نیاز به خدمات بانک‌ها دارند. لذا بانکداری الکترونیکی می‌تواند با ارائه خدمات، هم مشتری و هم سود بانک‌ها را حفظ کند.

.

بانکداری الکترونیکی باعث آسان و سریع شدن تبادلات مالی مشتریان می‌شود که از این راه باعث افزایش خدمات­دهی مالی بانک‌ها و برند سازی و معروفیت بیشتر بانک‌ها می‌شود. اما در این راه توجه به چند مسئله حائز اهمیت است.

بانکداران برای گسترش بانکداری الکترونیکی باید با امکانات مشتریان و هم­چنین زیرساخت‌های کشور آشنایی لازم را داشته باشند و با توجه به آن‌ها، ظرفیت و کیفیت کانال­‌ها را در نظر بگیرند، به دلیل اینکه کیفیت طبق انتظارات مشتری تعریف می‌شود و نمی‌تواند معیار مشخص و ثابتی داشته باشد، درنتیجه مشتریان تعریف متفاوتی از خدمات خوب دارتد.

این بسیار مهم است که مشتریان بانک‌ها به راحتی بتوانند از بانکداری الکترونیکی استفاده کنند و نباید در ارتباطات خود با بانک با مشکل استفاده و کارآمدی مواجه شوند. در غیر این صورت مشتری درمورد آن احساس منفی پیدا می‌کند و احتمال استفاده دوباره از آن کاهش می‌یابد ونیز باعث کاهش اعتماد می‌شود.

.

می‌توان با قاطعیت گفت که وقتی بانکی، بانکداری الکترونیکی ناکارآمدی ارائه می‌کند، خودش زمینه نارضایتی مشتری را فراهم می‌کند.

.

در نتیجه انواع بانکداری الکترونیکی باید با توجه به اطلاعات و داده‌­های موجود درباره افراد استفاده­کننده از آن‌ها پیاده سازی شوند و باید کانال‌­های مختلف آن همراه با کارآمدی ایجاد شوند. این نوآوری بایستی در کل بخش­‌ها و فرایند­های سیستم بانکی جریان یابد تا اثربخشی قابل توجهی داشته باشد.

بانکداری الکترونیکی چگونه باعث کاهش فساد می‌شود؟ 0

علی حضوری/ راه پرداخت

در مباحث فلسفی، الهی یا اخلاقی، فساد به انحراف معنوی یا اخلاقی از یک ایده‌آل گفته می‌شود. فساد شامل اعمال متعددی ازجمله رشوه و اختلاس می‌باشد. رشوه را می‌توان از قدیمی‌ترین جرایم تاریخ کیفری بشر دانست. سابقه تاریخی این جرم به زمان تشکیل اولین دولت‌ها و ساختار دیوان‌سالاری در سطح جهان بازمی‌گردد.

رشوه، پرداخت پول یا چیزی، به کسی ‌است تا وی در مقابل، کاری را که معمولاً غیرقانونی است، انجام دهد.

یکی از نهاد‌های اقتصادی مهم که از اعتبار و قدرت نسبتا بالایی برخوردار هستند بانک‌ها هستندY از این رو مستعد ورود و حضور فساد می‌باشند. بانک‌ها نسبت به برخی از نهاد‌ها مثل شرکت‌های نفتی و مخابرات درآمد کمتری دارند، با این وجود از آنجایی که کارمندان بانک بیشترین ارتباط را با مشتریان دارند و راه‌های متعددی هم برای تتمیع ایشان وجود دارد، بانک‌ها در همه جای جهان تلاش می‌کنند زندگی کارمندانشان را به خوبی تامین کنند تا کمتر دچار آسیب و لغزش شوند.

با این وجود همیشه احتمال بروز سوء استفاده‌ها و فساد‌ها وجود دارد. بخصوص اگر سیستم بانکی از شفافیت لازم برخوردار نباشد. لذا باید از بروز چنین مسائلی پیش‌گیری بعمل بیاید. یکی از راه‌های پیش‌گیری از فساد بانکی استفاده از بانکداری الکترونیکی است.

بانکداری الکترونیک باعث شفافیت بیشتر مبادلات مالی و امکان نظارت و پایش آسان‌تر آن‌ها می‌شود و همچنین قابلیت پیگیری آسان و سریع عملیات بانکی بوجود می‌­آید. کاهش برخوردهای مشتریان و کارمندان نیز می‌تواند از عوامل تاثیرگذار بر کاهش فساد باشد. در نتیجه با توسعه بانکداری الکترونیکی می‌توان از بروز فساد تاحدودی جلوگیری کرد.